Einn merkasti en jafnframt minnst þekkti og óaðgengilegasti sögustaður á landinu er án efa minjar vorþingstaðarins í Þingey.  Hún er eitt meginviðfangsefna verkefnisins um þinghald að fornu.  Eyjan er í miðju Skjálfandafljóti, norðan Goðafoss, og skammt norður af bænum Fljótsbakka sem stendur austan ár. Norðan hennar er önnur eyja, Skuldaþingsey. Gegnt er út í Skuldaþingsey yfir stíflu á kvísl úr ánni, en milli eyjanna er ófært og rennur fljótið í djúpum kvíslum austan og vestan Þingeyjar.

Ekki eru til miklar heimildir um Þingey fremur en aðra þingstaði þjóðveldisaldar. Hún mun hafa verið einn hinna föstu vorþingstaða sem talið er að hafi verið ákveðnir er stjórnskipun á Íslandi komst í fast horf. Samkvæmt Grágás átti að halda vorþing í 5. og 6. viku sumars og þau áttu að standa í 4-7 daga. Þingey kemur fyrir í Reykdæla sögu og Víga-Skútu sem talin er rituð á 13. öld en þar er staðurinn nefndur Eyjarþing. Þar var m.a. kærð launmorðstilraun við Vígaskútu þann er Skútustaðir voru kenndir við. Eyjarinnar er getið í Auðunarmáldaga 1318 en þá átti Grenjaðarstaðarkirkja helming í eynni ásamt Einarsstöðum og Fljótsbakka.
                                                                       Þingey 1905, uppdráttur Brynjúlfs Jónssonar 

Fornfræðingar á 19.og 20. öld sýndu þingstaðaminjum mikinn áhuga og a.m.k. tveir þeirra heimsóttu Þingey: Kristian Kålund og Brynjúlfur Jónsson. Búið var í Þingey um tíma á 19. öld og þar sjást því rústir bæjar auk þingstaðarrústanna.

Segja má að sýnilegar tóftir í Þingey skiptist í tvo flokka. Annarsvegar eru  misstórar tóftir, misjafnar að lögun og gerð, sem liggja óreglulega hér og þar, og hinsvegar eru aflangar tóftir sem liggja í beinum röðum, með lengdarstefnu N-S, og skiptast niður í regluleg, vel afmörkuð hólf. Tóftir í síðarnefnda flokknum hafa fyrri athugendur talið vera leifar þingbúða, og er freistandi að taka undir þá skoðun.

Loftmynd af Þingey, ljósmyndari Garðar Guðmundsson

Rannsóknir í Þingey eru unnar í samstarfi við Hið þingeyska fornleifafélag.  Sumarið 2005 er áætlað að gera nákvæmar uppmælingar á rústum í eynni og grafa nokkra könnunarskurði að auki til að komast nær um aldur rústanna og innri gerð þeirra.